Kwaśna piguła karci mój język i rozbija sie z trzaskiem o podniebienie. Spływa do żołądka, wywołując odruch wymiotny. Przełknięte. Egoizm schowany do kieszeni. Bo najważniejsze jest by ci najbliżsi byli szczęśliwi. To unosi moje kąciki ust do góry.
Kilka liter wystukanych, na czarnej klawiaturze, jak ogień topi lód, gasi każdy smutek ze świadomości rozstania.
Nie dziś, nie jutro, ale to nastąpi.
"Kocham Cię" wystarcza, bo wierzę w te słowa.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz