Bo czasem tak jest, że siedzicie gdziekolwiek. Wiatr niesie śmiech dzieci, alergiczne pyłki i mieszaninę zapachów z pobliskiej drogerii. Być może rozmowy innych ludzi, lub w ogóle nie wieje. Jecie roztapiające się lody, pijecie zimne piwo, gasicie papierosa. I myślisz: zrób coś, weź mnie za rękę, zetknij się ze mną ramieniem, muśnij przypadkiem twarz, przytul, pocałuj, pocałuj, pocałuj. Pęka ci głowa od tego galopu ze słowem "chcę" w roli głównej. Atmosfera gęstnieje tak, że można ją kroić nożem i żadna ze stron nie wykonuje pierwszego ruchu. Żegnacie się z dystansem samozachowawczym, każde odchodząc w swoja stronę. Dopiero wieczorem, gdy oboje będziecie zasypiali, stworzycie scenariusze do minionej chwili, te w których mieliście więcej odwagi i będziecie pluli sobie w brodę.

Bo czasem tak jest.