Małe rzeczy cieszą

Zaczynam od sprintu, pierwsze dziesięć, piętnaście minut forsuję całe ciało, tracę oddech, łapie mnie kolka i skurcze w łydkach. Staję, haustem wciągam wieczorne powietrze. Nie powinnam, wiem, jutro ciało będzie obolałe, a ścięgna dadzą się we znaki. Jednak robię tak codziennie. Potem opieram dłonie na kolanach i oddycham, kłująco, szybko, aż płuca wypełnia bolesny chłód. Rozciągam nagrzane mięśnie, powoli, z namysłem i oporem buzującej w żyłach gęstej krwi. Droga dalej, w noc. Latarnie oznaczają pomarańczową poświatę, miarowo, wolniej, zgięcie nóg w kolanach, rozprostowanie, naprzemienny ruch. Kolejne skrzyżowanie, spojrzenie w bok, oblizanie suchych, spiętych warg. Dźwięki płynące w uszach, rytm sam się wybijający w moim gardle, gdy kolejny raz zaciągam się zapachem miasta. Stopy uderzające o chodnik w takt, nabrzmiałe serce i smak wolności.

"Something is changing
Bruising and taking
And I'm trying to find out what it is"

Kiedyś lubiłam pływać. Lubię nadal. Wchodzenie do wody, otulającej ciało. Nie jak kochanek, a jak już nie przyjaciel, a jeszcze nie ktoś obcy. Przyjemnym chłodem, za którym tęsknisz gdy go nie ma. Potrafiłam zatracając poczucie czasu i rzeczywistości obserwować niewidzącym wzrokiem dach pływalni, gdy pokonywałam kolejne długości basenu. Nawrót, stopy bolą, nawrót, ból promieniuje, nawrót, nawrót, nawrót, ból mija, nie ma nic, tylko rozluźnienie, pustka w głowie, odgłos dłoni wpadających do wody.

"Say that I'm selfish
But I know you need this
And I'm just so sick of the chase"

Światła się skończyły, ulica jest coraz węższa i ciemniejsza, nie-ślepy zaułek. Ciche domy, za oknami rodziny siadają do kolacji, mijające mnie auto zajeżdża na pobliski podjazd. Czuję w ciele drgania uderzeń butów o ziemię, odruchowo prostuję, wyprostowane plecy, zaciskam pięści, znów odpływam. Główna, pasy, przystanek razy dwa, kościół, zakręt, ogródek. MP3 switch off, ławka, papieros. Kończyny opadają bezwiednie, w myśli masochistycznej ćwiartują się na kawałki przepełnione gorącym zmęczeniem. Wybiegać wszystko, wszystko wybiegać. W tym tkwi sens wieczornych eskapad.

Mam beżowo-fioletowe adidasy i czarny dres, ale czy to ważne ?